Liber Psalmorum, 139
1 In finem. Psalmus David.
2 Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.
3 Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.
4 Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.
5 Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos:
6 absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.
7 Dixi Domino: Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.
8 Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.
9 Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori: cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
10 Caput circuitus eorum: labor labiorum ipsorum operiet eos.
11 Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos: in miseriis non subsistent.
12 Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.
13 Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.
14 Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.
Notas:
Edição da bíblia em vulgata clementina produzida a partir de papiros, manuscritos e códices gregos antiquíssimos. Recomenda-se ler a tradução em português da vulgata pelo padre Matos Soares.
Produtos recomendados:
-
![Saia midi preta flores com bolsos]()
-
![Saia longa evasê verde]()
-
![Saia midi evasê preta quadriculada]()
Compartilhe este capítulo da bíblia:
